تاریخچه اندیمشک
|
مقدمه انديمشك در 158كيلومتري شمال اهواز و در دامنه‌هاي جنوبي زاگرس و در كناره خرابه هاي شهر قديمي «لور» واقع شده است.آب آشاميدنی شهر انديمشك در نمونه آب شناسی در ايران كم نظير و بی‌مانند شناخته شده و بهترين نوع آب‌طبيعی و زلال در‌اين سامان وجود‌دارد. آثار تاريخي انديمشك را ويرانه هاي شهر ساساني لور، پل صيحه، بقعه شاهزاده احمد درمازو، قلعه‌رزه و ويرانه‌هاي‌شهرايلامي‌زعفران‌دشت تشكيل مي‌دهد. مهم‌ترين صنايع دستي شهرستان انديمشك را قالي‌بافي،جاجيم‌بافي،گليم بافي و موج‌بافي تشكيل مي‌دهد. طرح قالي‌ها بيش تر طرح‌هاي اصفهان و كاشان با نقش هاي شاه عباس و محلي است. قالي بافي در بيش‌تر روستاهاي اين شهرستان رايج است. مکان های دیدنی و تاریخی آثار تاريخي انديمشك را ويرانه هاي شهر ساساني لور، پل صيحه، بقعه شاهزاده احمد در مازو، قلعه رزه و ويرانه هاي شهر ايلامي زعفران دشت تشكيل مي‌دهد. کشاورزی و دام داری شغل اصلی مردم انديمشك كشاورزی می باشد. محصول عمده اين بخش غلات ديمی بوده و گندم، جو، انار، انجير، سيب، گردو و انگور هم از ديگر محصولات اين شهرستان است. مشخصات جغرافيايي
وجه تسميه و پيشينه تاريخي انديمشك که واژگون شده «هندی مشك» است كه در كنار خرابه های شهر قديم «لور» و «اری ترين» ساخته شده است. لور شهری آباد بوده كه مورخين نيز از آن نام برده اند، اما از قرون و سطی به بعد از آبادی آن کاسته شده و پس از آن رو به ويرانی نهاده است. در روزگار فتح‌علي‌شاه قاجار شخصی به نام حاج صالح خان مكری(حكمران شوشتر و دزفول) در كنار ويرانه های باستانی شهر لور دژی ساخت و آنرا قلعه «صالح آباد» ناميد، تا اين كه در اواخر دوره قاجاريه روستای صالح آباد در 2 كيلومتری اين دژ بوسيله ايل «سگوند» ساخته شد كه شامل سياه چادرها و كپرهای اين ايل و برخی از مهاجران لر بختياری بود. اما ديری نگذشت كه راه آهن سراسری جنوب افتتاح شد و سياه چادرها و كپرها از ميان رفته و صالح آباد، انديمشك ناميده شد. از اين روزگاران انديمشك راه گسترش و پيشرفت را پيمود. شهر انديمشك شهری توريستی و از نظر موقعيت راه های شوسه، اصلی و مركزی مهم می باشد، زيرا تنها شهری است كه استان خوزستان، لرستان و كرمانشاهان را به هم ارتباط می دهد. در سمت شمال خاوری شهر، دشتی باير است كه از قديم مردم به آن لور گفته اند و همان سرزمينی است كه به نام ايلام از آن ياد می شود |